Kinna sohna yaar heere, vekh di nazaara
Kinna sohna yaar heere, vekh di nazaara
Ranjha mere ranjha, manjha
Chaar da bechaara
Ho Ranjha, mera Ranjha
Ho Ranjha, mera Ranjha
Ho Ranjha, mera Ranjha
Ho Ranjha, mera Ranjha
Main heer haan teri
Main peedh haan teri
Je tu baddal kaala
Main neer haan teri
Kar jaaniye raanjhe, ho darr jaaniye ranjhe
Uprron teri yaa socha, mar jaaniye raanjhe
Mera Ranjha, main raanjhe di
Ranjha hai chit-chor
Je karke woh mil jaaye ta
Ki chahinda hai haur
Ho mera mera Ranjha
Ho Ranjha, mera Ranjha
Ho Ranjha, mera Ranjha
Ho Ranjha, mera Ranjha
Teri aan haan Ranjhe
Teri shaan haan Ranjhe
Dil vich mein yun tadka
Teri jaan haan Ranjhe
Ki karaa sukkhan lagiya
Ho umraan mukkad lagiya
Ho mainu mil gaya Ranjha
Nabz haan rukkad lagiya
Mera Ranjha, main raanjhe di
Ranjha hai chit-chor
Hud ta mainu mil gaya Ranjha
Ki chahinda hai haur
Ho mera mera Ranjha
Ho Ranjha, mera Ranjha
Ho Ranjha, mera Ranjha
Ho Ranjha, mera Ranjha
The above song talks of Ranjha ( lover) from the POV of Heer ( beloved). Heer loves Ranjha in all his shades and looks at him from a distance with a lot of love and yearning, hoping to get him someday, and believing that she is his missing half. Ranjha may not love her back but that only hurts her and yet makes no difference to her yearning for Ranjha. This love disturbs and hurts her, fascinates her , gives her signs that it shall stay unrequited , but she still hopes that she will be loved one day.
And that is what Myrah tries to make Rudra see - The MAGIC that she feels, not knowing that what is magic to her is just excruciating pain for him. He maybe Rudra for her but she is a solace reflection of his Paro for him.